vuurklip

Afrikaans
   Peter Blum
   Boerneef
   Carol Clark
   TT Cloete
   Clinton V. du Plessis
   Louis Esterhuizen
   Elisabeth Eybers
   Ingrid Jonker
   AD Keet
   Olga Kirsch
   DJ Opperman
   SJ Pretorius
   Veralda Schmidt
   Adam Small

      

T.T. Cloete 

uit Jukstaposisie
     Tafelberg uitgewers, eerste uitgawe, eerste druk 1982

Leipoldt 100

Beste Leipoldt die mense is nog soos altyd op geld 
gesteld die hekseseks is nog net so volop en lekker maar meer 
openbaar en sonder nawee daar is vandag nog steeds geweld 
soos in jou tyd die mens bly degenereer

sonder dat daar egter 'n einde kom 
aan sy degenerasie Slegs enkele malles laat hulle moveer 
soos altyd om onder miljoene dowes versies te maak te dom 
bly die meeste om te leer

van Boggom en Voertsek Nog steeds kneusbaar 
is die plant nog altyd welriekend 
is die grond en die blaar 
die krieke deurentyd ongehoor kriekend

nog steeds is daar die warm klip en die bossies 
wat songeur die insek en die voël 
nog steeds die varing en katdoring die klossies 
bibber nog spokige aaklighede bly goël

op verlate plase Maar nog altyd die grootste wonder 
is dat liefste plekke waar jy eenmaal was 
steeds oos bly lê van waar die son onder 
gaan ver anderkant jou as


Huis oordag 

ek het om my te vestig in vreugde 'n huis gebou 
vir stoeiende seuns vlinderige dogters verwek 
in ekstase en 'n geliefde teer gekweste vrou 

vir baie vriende om nes te maak 
'n plek vir swaels hangplek 
vir baie skilderye wat bewaak 

moet word boeke rak op rak om huis te hou 
vir die groot stilte wat skrikgewe 
aardebewend in die dak in die stene en die fondament kraak 


Huis snags 

snags na middernag 
kom daar 'n opstanding in die leë 
vertrekke die ekstroverte bediende begin vet lag 

deur die huis 
die vader maak rusie met die gedweë 
teer dogter in die kombuis 

word die verjaarsdag van die gebreklike geliefde seun 
voorberei met teensin en neurose 
onder die vader se gewig kreun 

die moeder in haar slaap hoorbaar raas 
verydeling in die badkamer 'n slapelose 
soek melk en kaas 

in die yskas vir die vrees van die dagtaak 
word die pille en medisyne 
gesluk die stoele kraak 

van vermoeienis en verveling teen dagbreek vlug 
in 'n gestaltelose ewige hol doofstomheid die pyne 
en vreugdes se nuttelose geruis kokkerottig trug 


Sonante dorp 

die dorp het dag en nag geluid 
van motors en fabrieke daar runnik 
die bierwaperd die uil 
onhoeheil die straler knal ver fluit 
die trein heimwee eensaam snik 
die getroudes ontroosbaar in mekaar huil 
verliefdes eenkant 'n lyster 'n duif 
geluid sag iewers kreun 'n sterwende iewers gil 
geboorte daar word gefluister 
by pyn flink klak skoene sag skuif 
pantoffels die dood bly diefstil 
onsigbaar in die duister 
vriende skinder lagstuipend 
gesellig die dorp wil 
jil die asemende dorp is sluipend 
na kosbare suisbloed op luister 


Grieke vandag 

Hulle konings van goddelike geboorte 
en oorvloed gode self het hulle eeue gelede 
reeds in die steek gelaat. Goer as sekere soorte 
lewensmoeë plante of diere het van hulle selfs hele stede 

uitgesterf. Hulle hemele is tot museums geruïneer 
vol vase, vol beelde, tot puintempels met altare 
en allerlei brokke klip en tablette vir geleerdes 
en mondaine toeriste uit die lande van die barbare. 

In swart geklee sit verarmde bejaarde 
vroue in klein tandelose groepies 
voor die deure, mans met stoppelbaarde 
sit op die patios, om die oë en mond groefies 

van die sout see en die harde aarde. Hulle praat en lag 
min, kyk die toeriste se kamera skugter 
aan, rook en lees koerant, dink bedaard en verwag 
die dood rustig en onbevrees en nugter. 

Dit wat oorbly, berggehuggies bo seë met bote, aarde 
met weivelde en herders en skape onder die geel sonlig 
is van 'n voldane blywende waarde 
en as blote werklikheid heilig eenvoudig. 


Gomer 

huise staan stil en wit 
in die sondagsonlig half bewerig 
tussen bloekoms waar klanke in sit 
en vink op die helder herfsnamiddag 

elke windstreek het sy geluid 
gillende meisie huilende kind 'n hond wat blaf 
van oos na noord na wes na suid 
hoorbaar uremeters rondom en veraf 

verver en stilstil vat 
'n jong man met vonkende speke 
na sy meisie die geelbruin grondpad 
soos alle ander naweke 

mens kan elke ding hoor 
en sien helder sonderling apart 
bas oos geel wit swart 

hulle val uit die windstreke bymekaar 
ineen bewende huis vonkende fiets meisie wat lag 
bloekom en vink hond en kind hulle vergaar 
mekaar in 'n plaasnamiddag

   
   

21-10-2021 07:34:53
page 150/ ip: 96
function if_ShowPage_00